- Published on
Mensen denken graag of gemakkelijk in zwart/wit. Het is ofwel zwart, ofwel is het wit.
Dat maakt het leven vatbaarder voor ons, en ook een stuk functioneler om beslissingen te maken. Om te kunnen functioneren hebben we dus een vorm van zwart-wit denken nodig.
Dat maakt het leven vatbaarder voor ons, en ook een stuk functioneler om beslissingen te maken. Om te kunnen functioneren hebben we dus een vorm van zwart-wit denken nodig.
De realiteit is echter niet ofwel dit, ofwel dat. Het is eerder èn dit, èn dat, en ook wel een beetje alles ertussenin, zelfs al kan het èn èn verhaal een paradox vormen.
Ik denk namelijk dat paradoxen de bouwsteen is het van leven zelf.
Een motor waarop het leven (en de dood) kan blijven doorgaan. Daar heb je al een paradox.
De relativiteitstheorie van Einstein,
die veel proefondervindelijke ondersteuning kent,
toont aan dat tijd verband houdt met materie en ruimte.
Dus de tijd zelf moet samen met materie en ruimte zijn begonnen.
Dan kan onze materie waar we uit bestaan, ons lichaam, maar ook alle materie waar we ons mee voeden: lucht, aarde, vuur en water, mogelijks invloed hebben op ons tijdsbesef.
Stel dat God bestaat, dan is "God" per definitie de Schepper van het ganse universum, en is Hij de Schepper van de tijd. Dan is Hij niet gelimiteerd door tijdsdimensies, die Hij immers zelf schiep.
Geen begin — God is “de Hoge en Verhevene, Die in de eeuwigheid woont” (Jesaja 57:15).
Daarom is Hij ook door niets teweeggebracht.
God is zowel zijn, als niet-zijn.
God is alles.
Dus ook niets.
Paradox?
De Bhagavad-Gita is zo kan men zeggen, de bijbel van India. Daarin staat dat God zowel stoffelijk is als geestelijk. Onze gedachten en gevoelens worden in de Bhagavad-Gita beschreven als de geest van de stoffelijke energie. Dus wat wij als geestelijk zien, wordt daarin beschreven als een onderdeel van stoffelijke energie. Wat is dan wel geestelijk?
Er wordt daarin beschreven hoe het universum de stoffelijke openbaring is van God. Maar dat er tijdperken zijn waarin God lang niet-geopenbaard is, om dan weer zich te openbaren.
In een oneindige cyclus.
Deze cyclussen worden dan weer opgedeeld in 4 periodes of Yuga's. Waarin er ook een periode is waar het bewustzijn van de mens het contact verliest met het Goddelijke.
Hier een leuk verhaaltje over Yuga's :
https://www.youtube.com/watch?v=...
ls het bewustzijn helemaal in het duister belandt, dan komt God in persoon, of een vertegenwoordiger van hem de boodschap van God verkondigen. Dit heet een Avatara. Jezus was dus een Avatar als je het zo zou beschouwen ;).
Het verhaal van de Bijbel kan men ook inpassen in dit veel ouder historisch geschreven boek.
Zeker een aanrader. Het was het lievelingsboek van Mahatma Gandhi.
Aldoux Huxley schreef er een prachtige recensie over.
We leven in ons eigen wereldje, net als een cel in mijn lichaam haar eigen baan en functie kent, maakt ze toch onderdeel uit van een groter geheel waar ze zelf misschien niet de omvang van kan bevatten.
Hoe we het leven ervaren, elk individueel, zie ik als een functie geprogrammeerd binnen onze cellen, om bij te dragen aan het grotere "lichaam". Ook ons tijdsbesef en gevoel is exact op die manier ingesteld opdat we op dit of een ander moment met een ander in aanraking komen die het ons mogelijk maakt verder te gaan in ons evoluerend proces. Iets maakte dat jij deze vraag ging stellen op Quora. Iets deed me antwoorden. Ergens is er een rimpeleffect die in het oneindige door zal golven om andere te raken en niet-raken.
Is de tijd misschien een witte bladzijde waar we ons eigen projectie op gadeslaan?
Als in tegelijk de realiteit waarnemen en projecteren/regisseren? Wie regisseert/projecteert mij?
Wij allen samen?
Nog een stukje uit de Bhagavad-Gita, voor de liefhebbers:
Kennis van het Absolute - Hoofdstuk VII - Bhagavad-Gita zoals ze is
Vers 2
Ik zal je deze kennis, zowel fenomenaal als noumenaal, nu volledig uiteenzetten, en ken je haar, dan zal er verder niets meer te kennen overblijven.
Vers 4 - 8
Aarde, water, vuur, lucht, ether, geest, verstand en vals ego- tezamen omvatten deze acht Mijn afgescheiden, stoffelijke energieën. Behalve deze lagere natuur, O sterk-gearmde Arjuna, heb ik een Hogere Natuur, welke bestaat uit alle levende wezens, die met de stoffelijke natuur worstelen en het universum schragen. Wees ervan verzekerd dat van al wat stoffelijk en geestelijk is in deze wereld, Ik zowel de oorsprong als de ontbinding ben. O overwinnaar der rijkdom, er is geen waarheid die boven Mij uit gaat.
Alles berust op Mij, zoals parels, aan een draad geregen. O zoon van Kunti, Ik ben de smaak van water, het licht van zon en maan, de lettergreep om in de Vedische mantra's, Ik ben het geluid in de ether en de bekwaamheid in de mens.
Vers 10 - O zoon van Prtha, weet dat Ik het oorspronkelijke zaad ben van al wat is, het verstand van de verstandigen en de moed van alle dappere. Ik ben de kracht der sterken en Ik ben verstoken van hartstocht en begeerte. Ik ben het geslachtsverkeer dat niet tegen de beginselen der godsdienst indruist, O Heer der Bharata's. Alle zijnstoestanden - in goedheid, hartstocht of onwetendheid - worden geopenbaard door Mijn vermogen. Ik ben in zekere zin alles, maar Ik ben onafhankelijk. Ik word niet beïnvloed door de drieërlei aard der stoffelijke natuur. Begoocheld door de drieërlei aard der stoffelijke natuur (goedheid, hartstocht, onwetendheid), is de gehele wereld onbekend met Mij, die boven de geaardheden ben en onuitputtelijk. Deze Mijn goddelijke energie, ook bestaande uit de drieërlei aard der stoffelijke natuur, is moeilijk te overwinnen. Maar diegene die zich aan mij hebben overgegeven, komen haar makkelijk te boven.
Ik denk namelijk dat paradoxen de bouwsteen is het van leven zelf.
Een motor waarop het leven (en de dood) kan blijven doorgaan. Daar heb je al een paradox.
De relativiteitstheorie van Einstein,
die veel proefondervindelijke ondersteuning kent,
toont aan dat tijd verband houdt met materie en ruimte.
Dus de tijd zelf moet samen met materie en ruimte zijn begonnen.
Dan kan onze materie waar we uit bestaan, ons lichaam, maar ook alle materie waar we ons mee voeden: lucht, aarde, vuur en water, mogelijks invloed hebben op ons tijdsbesef.
Stel dat God bestaat, dan is "God" per definitie de Schepper van het ganse universum, en is Hij de Schepper van de tijd. Dan is Hij niet gelimiteerd door tijdsdimensies, die Hij immers zelf schiep.
Geen begin — God is “de Hoge en Verhevene, Die in de eeuwigheid woont” (Jesaja 57:15).
Daarom is Hij ook door niets teweeggebracht.
God is zowel zijn, als niet-zijn.
God is alles.
Dus ook niets.
Paradox?
De Bhagavad-Gita is zo kan men zeggen, de bijbel van India. Daarin staat dat God zowel stoffelijk is als geestelijk. Onze gedachten en gevoelens worden in de Bhagavad-Gita beschreven als de geest van de stoffelijke energie. Dus wat wij als geestelijk zien, wordt daarin beschreven als een onderdeel van stoffelijke energie. Wat is dan wel geestelijk?
Er wordt daarin beschreven hoe het universum de stoffelijke openbaring is van God. Maar dat er tijdperken zijn waarin God lang niet-geopenbaard is, om dan weer zich te openbaren.
In een oneindige cyclus.
Deze cyclussen worden dan weer opgedeeld in 4 periodes of Yuga's. Waarin er ook een periode is waar het bewustzijn van de mens het contact verliest met het Goddelijke.
Hier een leuk verhaaltje over Yuga's :
https://www.youtube.com/watch?v=...
ls het bewustzijn helemaal in het duister belandt, dan komt God in persoon, of een vertegenwoordiger van hem de boodschap van God verkondigen. Dit heet een Avatara. Jezus was dus een Avatar als je het zo zou beschouwen ;).
Het verhaal van de Bijbel kan men ook inpassen in dit veel ouder historisch geschreven boek.
Zeker een aanrader. Het was het lievelingsboek van Mahatma Gandhi.
Aldoux Huxley schreef er een prachtige recensie over.
We leven in ons eigen wereldje, net als een cel in mijn lichaam haar eigen baan en functie kent, maakt ze toch onderdeel uit van een groter geheel waar ze zelf misschien niet de omvang van kan bevatten.
Hoe we het leven ervaren, elk individueel, zie ik als een functie geprogrammeerd binnen onze cellen, om bij te dragen aan het grotere "lichaam". Ook ons tijdsbesef en gevoel is exact op die manier ingesteld opdat we op dit of een ander moment met een ander in aanraking komen die het ons mogelijk maakt verder te gaan in ons evoluerend proces. Iets maakte dat jij deze vraag ging stellen op Quora. Iets deed me antwoorden. Ergens is er een rimpeleffect die in het oneindige door zal golven om andere te raken en niet-raken.
Is de tijd misschien een witte bladzijde waar we ons eigen projectie op gadeslaan?
Als in tegelijk de realiteit waarnemen en projecteren/regisseren? Wie regisseert/projecteert mij?
Wij allen samen?
Nog een stukje uit de Bhagavad-Gita, voor de liefhebbers:
Kennis van het Absolute - Hoofdstuk VII - Bhagavad-Gita zoals ze is
Vers 2
Ik zal je deze kennis, zowel fenomenaal als noumenaal, nu volledig uiteenzetten, en ken je haar, dan zal er verder niets meer te kennen overblijven.
Vers 4 - 8
Aarde, water, vuur, lucht, ether, geest, verstand en vals ego- tezamen omvatten deze acht Mijn afgescheiden, stoffelijke energieën. Behalve deze lagere natuur, O sterk-gearmde Arjuna, heb ik een Hogere Natuur, welke bestaat uit alle levende wezens, die met de stoffelijke natuur worstelen en het universum schragen. Wees ervan verzekerd dat van al wat stoffelijk en geestelijk is in deze wereld, Ik zowel de oorsprong als de ontbinding ben. O overwinnaar der rijkdom, er is geen waarheid die boven Mij uit gaat.
Alles berust op Mij, zoals parels, aan een draad geregen. O zoon van Kunti, Ik ben de smaak van water, het licht van zon en maan, de lettergreep om in de Vedische mantra's, Ik ben het geluid in de ether en de bekwaamheid in de mens.
Vers 10 - O zoon van Prtha, weet dat Ik het oorspronkelijke zaad ben van al wat is, het verstand van de verstandigen en de moed van alle dappere. Ik ben de kracht der sterken en Ik ben verstoken van hartstocht en begeerte. Ik ben het geslachtsverkeer dat niet tegen de beginselen der godsdienst indruist, O Heer der Bharata's. Alle zijnstoestanden - in goedheid, hartstocht of onwetendheid - worden geopenbaard door Mijn vermogen. Ik ben in zekere zin alles, maar Ik ben onafhankelijk. Ik word niet beïnvloed door de drieërlei aard der stoffelijke natuur. Begoocheld door de drieërlei aard der stoffelijke natuur (goedheid, hartstocht, onwetendheid), is de gehele wereld onbekend met Mij, die boven de geaardheden ben en onuitputtelijk. Deze Mijn goddelijke energie, ook bestaande uit de drieërlei aard der stoffelijke natuur, is moeilijk te overwinnen. Maar diegene die zich aan mij hebben overgegeven, komen haar makkelijk te boven.
0 Comments