- Published on
Het skelet: testrit
Liefste mensen uit mijn verleden en mijn nabije omgeving. Jullie konden me niet zien zoals ik werkelijk ben omdat ik nooit in mijn volledigheid gespiegeld ben, waardoor ik zelf niet wist wie ik was. Zolang ik dat zelf niet wist kon ik er niet over getuigen of me in mijn volledigheid uitstralen.
Nu de bron waaruit ik voortkwam fysiek is losgesneden, ben ik voorgoed losgebroken uit haar schaduwspiegel. De jarenlange proef van uithouding en geduld is voltooid; ik ben vrij om mijn eigen te zijn, in volle glorie!
De tijd is aangebroken om vanaf nu elke stap in mijn volle kwetsbare kracht te zetten, zonder me te verliezen in de behoeftes, verlangens of tekortkomingen van anderen of mezelf. Empathie is de essentie, maar ook daarin verdrinken kan niet de bedoeling zijn. Zolang ik zelf kan ademen en stralen mag ik zoveel oprechtheid en liefde geven als ik kan; dit gaat als vanzelf. Maar van zodra ik me kleiner hoor te maken om een ander beter te laten voelen, verloochen ik de ware bedoeling van mijn bestaan.
Bij deze wil ik mijn familie, vrienden, kennissen, vreemden, God en alle dieren en natuurelementen laten weten: ik hou van mezelf, en daarom van het leven; niet enkel in dromen of gedachten, maar vanaf nu óók in daden.
Met gunsten en grenzen, in harmonie met mijn eigen natuur.
De aarde is mijn thuis, en ik wil haar eren met héél mijn hart. Alles wat ik nodig heb - zowel lessen en geschenken - komt op mijn pad! Daar ben ik heilig van overtuigd, want God is me steeds genadig geweest.
Het leven is wonderlijk, een mysterie èn waarlijk prachtig...
Bedankt dat ik mag wezen en me mag gespiegeld weten in het leven zèlf.
Vrede zij met ons, nu en in de eeuwigheid!
Nu de bron waaruit ik voortkwam fysiek is losgesneden, ben ik voorgoed losgebroken uit haar schaduwspiegel. De jarenlange proef van uithouding en geduld is voltooid; ik ben vrij om mijn eigen te zijn, in volle glorie!
De tijd is aangebroken om vanaf nu elke stap in mijn volle kwetsbare kracht te zetten, zonder me te verliezen in de behoeftes, verlangens of tekortkomingen van anderen of mezelf. Empathie is de essentie, maar ook daarin verdrinken kan niet de bedoeling zijn. Zolang ik zelf kan ademen en stralen mag ik zoveel oprechtheid en liefde geven als ik kan; dit gaat als vanzelf. Maar van zodra ik me kleiner hoor te maken om een ander beter te laten voelen, verloochen ik de ware bedoeling van mijn bestaan.
Bij deze wil ik mijn familie, vrienden, kennissen, vreemden, God en alle dieren en natuurelementen laten weten: ik hou van mezelf, en daarom van het leven; niet enkel in dromen of gedachten, maar vanaf nu óók in daden.
Met gunsten en grenzen, in harmonie met mijn eigen natuur.
De aarde is mijn thuis, en ik wil haar eren met héél mijn hart. Alles wat ik nodig heb - zowel lessen en geschenken - komt op mijn pad! Daar ben ik heilig van overtuigd, want God is me steeds genadig geweest.
Het leven is wonderlijk, een mysterie èn waarlijk prachtig...
Bedankt dat ik mag wezen en me mag gespiegeld weten in het leven zèlf.
Vrede zij met ons, nu en in de eeuwigheid!
0 Comments