- Published on
In mijn vorige blog sprak ik over mijn voorlopige thuiskomst: "Hou niet vast - gestrand aan huis."
De zware rugzak staat in de kast, mijn voet geneest gestadig, maar het belangrijkste sijpelt door mijn hoofd naar mijn typende vingers.
Deze blog valt ook te lezen op Wereldwijven.
Roodkapje en de lieve wolf
Tijdens mijn tocht vanuit België halverwege Frankrijk ontdekte ik dat hoe minder je draagt, hoe meer je ontvangt. Telkens wanneer de nood het hoogst was, mijn telefoon uitviel of de honger toesloeg, werd ik ondersteund door mooie ervaringen. Soms met een wild dier, soms met een volstrekte vreemdeling.