Cl own H e Art h
  • Blog of a Clown
    • Spiegel
  • Oeuvre
    • 100%
  • Luka van de Aarde
  • Inspirare
    • Kern
  • Blog of a Clown
    • Spiegel
  • Oeuvre
    • 100%
  • Luka van de Aarde
  • Inspirare
    • Kern

De        Confessies Van
een Woordenaar

De realiteit                         willen   
beschrijven is haar vermoorden zoals ze        
werkelijk is

​

waarom ik schrijf? Klik niet op deze knop

    Op de hoogte blijven? 

    Bedankt voor je interesse!
Subscribe to newsletter

Introductie

21/1/2026

0 Opmerkingen

 

Rauw —  Tussen afgrond en erkenning:   waarom ìk schrijf

Inslapen gaat me niet makkelijk af sinds mijn verhuis naar België in 2004.
Sinds het overlijden van mijn vader is dóórslapen steevast óók een uitdaging. Wanneer ik wakker word op een koude nacht als deze, aan de voet van een nieuw jaar, is de storm in mijn hoofd zo onstuitbaar dat de contouren van de realiteit vervagen. Tegelijkertijd zie ik tijdens zo'n nacht de mist grotendeels opklaren. De spoken uit het verleden doemen vlijmscherp op voor mijn geestesoog. Ik zie puzzelstukjes van een ingewikkelde familiegeschiedenis en neem ze één voor één vast in een verbeten poging er grip op te krijgen. Zo ontstaat een beeld dat zich met een onverbiddelijke rauwheid aan mij opdringt.
Om zaken te kunnen loslaten, moeten we eerst weten wat we precies loslaten, toch?
Hoe ik de dingen op orde krijg in mijn hoofd – en mijn hart – is een eigenzinnig pad; een route vol hobbels die bij mij past. Niet alle familieleden zijn er evenzeer mee gediend dat ik de noodzaak voel om in onze geschiedenis te graven. Maar iets een plaats kunnen geven betekent voor mij: duidelijkheid krijgen, en erkenning of begrip voelen voor wat geweest is.
Mijn vader heeft mij tijdens zijn laatste levensjaar een groot deel van die erkenning kunnen geven, iets waarvoor ik hem immens dankbaar ben. Mensen zijn verre van perfect en maken fouten, maar om onszelf te kunnen begrijpen – en werkelijk lief te hebben – hebben we anderen nodig. Spiegels die eerlijk en oprecht, vanuit liefde, reflecteren wie we zijn.

Mensen die wegkijken, ontkennen of alles in een doofpot willen stoppen, veroorzaken naar mijn beleving een nog veel groter leed. Pijn doet pijn. Maar ik heb ondervonden dat juist het onderdrukken of vermijden van die pijn datgene is wat lijden ondragelijk kan maken in plaats van dragelijk.

Er bestaat zoiets als gaslighting. In mijn ervaring betekent dit bijvoorbeeld dat iemand dingen in de doofpot stopt om de controle te behouden. Door feiten te ontkennen of te beweren dat ik het me verkeerd herinner, werd ik gedwongen om aan mezelf te twijfelen. Ik zie nu in dat dit een wanhopig zelfbeschermingsmechanisme is dat onbewust en automatisch gebeurt. Voor sommige mensen voelt een fout toegeven namelijk niet als iets kleins, maar als het volledig instorten van hùn wereld en zelfbeeld. Wanneer ik bepaalde zaken uit het verleden benoem, ontstaat er bij de ander een vorm van blinde paniek. Het negeren, minimaliseren of verdraaien van de waarheid is dan de enige manier voor hen om niet in een existentiële afgrond te vallen. Dat maakt het echter niet minder schadelijk; de veiligheid die de ander in de doofpot zoekt, is voor mij juist de bron van verwarring en leed.

Omdat er in mijn jeugd nauwelijks ruimte was voor mijn eigen ervaringen, werd mij het recht ontzegd om de realiteit te kennen en ervaren zoals die was. Dit leidde jarenlang tot onbewuste chaos, fragmentatie en paniek. Hoewel intensieve therapie de scherpste randen inmiddels heeft verzacht, herinnert mijn lichaam zich, samen met de amygdala, nog altijd de existentiële dreiging van het niet gezien of gehoord worden. Schrijven is voor mij een anker om die dreiging te hanteren. Het vormt een rode draad die sinds ik kan schrijven door mijn leven loopt. Het biedt mij de kans om de overlevingsmechanismen te transformeren via taal en logica. Door mijn verhaal met mijn prefrontale cortex vorm te geven, creëer ik een geordend geheel en pak ik de regie terug. Schrijven dwingt mezelf tot samenhang, wat rust geeft aan zowel mijn verleden als aan mijn innerlijk kind in het heden. Zo integreer ik mijn eigen gezonde spiegels om van het overleven naar het werkelijk leven te kunnen overstappen. Deze weg van herstel krijgt binnenkort ook een fysieke vorm: een pelgrimstocht die symbool staat voor het zetten van die stappen en het innemen van ruimte. Het is een beweging naar vrede in mijzelf, die ik tegelijkertijd de hele wereld toewens:
open grenzen met respect voor de medemens en haar omgeving,
transparantie en ware vrede.

Naast mijn eigen proces vind ik het essentieel om een getuigenis af te leggen voor de (innerlijke) kinderen binnen mijn familie. Zij zullen later misschien ook behoefte hebben aan een eerlijk woordje uitleg, om diezelfde erkenning en datzelfde begrip te kunnen vinden. Door de stilte te verbreken en mijn eigen interpretatie in een helder daglicht te stellen, hoop ik handvaten te bieden aan zij die dit nodig hebben om hun eigen stem te vinden. Losbreken uit het onuitgesprokene is een zeggenschap terugpakken om vanuit de chaos een eigen bodem van vrede te leggen.

Dit was een introductie in het vormen van mijn verhaal. Stukje bij beetje zal ik hier de puzzel verder leggen: in de Memoires de fragmenten uit het verleden en op pad, de stappen van mijn aanstaande Pelgrimage. De zon zal dra de duisternis verjagen, toch is de kou tijdens deze barre winterochtend nog niet verdreven. Overleven is lange tijd een noodzaak geweest, een mechanisme dat ik noodgedwongen tot in de finesse heb ontwikkeld. Het is me echter ook van pas gekomen; het heeft me gered en gevormd tot wie ik vandaag ben. De moed is me alvast nog niet in de schoenen gezonken. Voor nu is de mist grotendeels opgetrokken en een poging tot bodem gelegd. 

En zoals de peregrinos op de Camino zo vaak zeggen: The Way provides.
Bedankt voor het lezen! Kijk gerust verder. Mobiele lezers vinden het menu met categorieën onderaan deze pagina. Gebruik de zoekbalk voor een gerichte zoektocht.
0 Opmerkingen



Laat een antwoord achter.


    WEGWIJZER BLOG :
    - introductie : hèt fundament, start hier!

    - Fragmenten:
    Memoires
    Inzichten
    Intiem

    - Op pad:
    Pelgrimage

    - Talen:
    Portugues
    English
    Français
    UITGELICHT
    - Weten wat we eten
    - De sleutel
    - Narcistisch Ouderschap
    - Waarom heb ik een probleem met autoriteit?

    Bovenstaande artikels zijn ook te vinden onder eerder genoemde categorieën.
    Artikel vinden adhv een woord? Dan is onderstaand zoekmachine voor jou >


    Luka van de Aarde is geboren in West-Vlaanderen, opgegroeid in de Serra da Estrela in Portugal, terug verhuisd naar België en studeerde aan de Vrije Universiteit Brussel. Binnenkort wandelt ze de wereld rond als pelgrim en clown voor verbinding en vrede.

    Benieuwd hoe je mij en/of Palestina  kan steunen?
    Klik dan hier èn scroll naar beneden.

    Categories

    Alles
    English
    Français
    Intiem
    Introductie
    Inzichten
    Memoires
    Pelgrimage
    Português

    Archives

    Oktober 2026
    September 2026
    Augustus 2026
    Juli 2026
    Juni 2026
    Mei 2026
    April 2026
    Maart 2026
    Februari 2026
    Januari 2026
    September 2025
    Juli 2025
    Mei 2025
    Januari 2025
    December 2024
    November 2024
    Juni 2024
    Oktober 2023
    September 2023
    Juni 2023
    Maart 2023
    Februari 2023
    Januari 2023
    November 2022
    Oktober 2022
    September 2022
    Mei 2021

Oeuvre
100%
BLOG
Spiegel
Clown
Kern
Contact me
L V D Aarde